جامعه را به مرز انفجار رساند ، لذا كهنه‌كاران دربار باز هم براى بقاى تاج‌وتخت به تغيير مهره نياز پيدا كردند . زمان نازدانگى داوود خان كه در عهد قوماندانى خود وزير فوائد عامه را جريمه كرده بود ، سررسيد و او جاى خود را به سردار عبد الولى داماد ظاهر خان و قومندان قواى مركز مىداد . تاريخ بار ديگر تكرار شد . امّا داوود خان در آخرين لحظاتى كه از هرطرف ، به خصوص ز طرف خانوادهء سلطنتى زير فشار بود ، دست به اقداماتى زد ؛ از جمله آزاديخواهانى را كه خود وى يا شاه محمود خان زندانى كرده بود از حبس رها كرد تا به سوى خود جذب كند . بنابراين محمودى و براتعلى تاج را از حبس رها كرد ، امّا آنها آنقدر شكنجه شده بودند كه به محض رهايى از حبس ، چشم از جهان پوشيدند و اين تير داوود خان كه مىخواست با حربه آزاديخواهان عليه دربار بجنگد به هدف نخورد . سرانجام او تحت فشار دربار مجبور به استعفا شده و به تاريخ 11 حوت 1341 مطابق سوم مارچ 1962 از صحنه كنار رفت . دور دوم پادشاهى ظاهر خان 1 - صدارت محمد يوسف خان پس از استعفاى سردار محمد داوود خان ، ظاهر خان ابتدا وظيفهء صدارت را به دكتور عبد الظاهر پيشنهاد كرد ، امّا او جرأت وارد شدن در صحنه را به خود نديده عذر آورد . وقتى موضوع را با محمد يوسف خان در ميان گذاشتند ، او چانس خود را در مرحلهء آزمايش گذاشت . وى اولين كابينه آزمايشى خود را در 13 مارچ 1963 م به شرح زير اعلام كرد :